Από την Ψυχοθεραπεύτρια Χριστίνα Σορόκου



Απόρριψη

Πάρτε τη ζωή σας στα χέρια σας!

Θέλουμε να αρέσουμε, θέλουμε να νιώθουμε ποθητοί! Το να τρώμε τη χυλόπιτα, είτε στα προσωπικά μας, είτε στην καριέρα μας, δεν είναι και ό,τι καλύτερο, αλλά είναι μέρος της ζωής.
Το αίσθημα της απόρριψης είναι πολύ οδυνηρό και φυσικά διερωτόμαστε «γιατί»;

Είμαστε ή δεν είμαστε του γούστου τους!
Το αίσθημα της απόρριψης μας γεμίζει με ανασφάλειες για το ίδιό μας το άτομο. Αυτό, γιατί πολλοί από μας έχουμε μάθει να ερμηνεύουμε κάθε επίκριση, κάθε «δεν μου δίνει σημασία», «δεν ενδιαφέρεται για μένα» και «δεν θέλω να είμαστε μαζί», με το σκεπτικό ότι το άλλο άτομο καταδικάζει εμάς, τον εαυτό μας, το άτομό μας και σαν αποτέλεσμα την έμφυτη αξία μας. Όταν ακούμε το «όχι» ή και το «δεν σε θέλω», μπορούμε να το εκλάβουμε σαν απόρριψη του εαυτού μας και της προσωπικότητάς μας, κάτι που θα αυξήσει το πρόβλημά μας, δηλαδή της δικής μας αυτοπεποίθησης. Η ειρωνεία είναι ότι, παρόλο που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την πραγματική αιτία πίσω από τα λόγια ή και τις πράξεις των άλλων, τείνουμε προς την καταστροφική ερμηνεία και είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι γνωρίζουμε γιατί μας απέρριψαν. Αν όμως είμαστε ευτυχισμένοι, γεμάτοι αυτοπεποίθηση εξωστρεφή άτομα, μάλλον θα σκεφτούμε ότι «δεν μπορούμε να τους κερδίσουμε όλους και όπως εμάς δεν θα μας αρέσουν όλοι, έτσι κι εμείς δεν θα αρέσουμε σε όλους. Το να μας θέλουν ή και να μην μας θέλουν, δεν έχει να κάνει με την αξία μας σαν άτομα!!! Απλά είμαστε ή δεν είμαστε του γούστου τους».

Καταστροφικά αποτελέσματα
Σημειώστε ότι αυτό που παίζει θεμελιώδη ρόλο είναι η ερμηνεία που δίνει το υποσυνείδητό μας στις διάφορες καταστάσεις και δηλώσεις. Αυτό με τη σειρά του έχει σαν αποτέλεσμα μία πιο μειωμένη αυτοπεποίθηση. Καθώς αυτές οι περιπτώσεις αυξάνονται όσο μεγαλώνουμε και αν το υποσυνείδητό μας τις ερμηνεύει βάσει μίας ολοένα και πιο μειωμένης αυτοπεποίθησης, κάλλιστα μπορεί να δημιουργηθεί το αίσθημα της απόρριψης. Δηλαδή, ως επακόλουθο μίας σειράς καταστάσεων στη ζωή μας, αν η αυτοπεποίθησή μας δεν είναι στα φόρτε της, τότε οι φορές που θα έχουμε μία απογοήτευση, θα λειτουργήσουν αθροιστικά και μπορεί και να μας οδηγήσουν σε ένα συνεχώς αυξανόμενο αίσθημα ότι δεν μας θέλουν και ότι μας απορρίπτουν. Αν αφεθούμε
σε αυτό το φαύλο κύκλο σκέψης και του «εγώ» (πρέπει νε αρέσουμε σε όλους!), τη βάψαμε. Συνεχίστε το γύρω-γύρω όλοι, αποχαιρετήστε την αυτοπεποίθησή σας, αποχαιρετήστε την αίσθηση της αξίας σας (το μεγαλύτερο όπλο άμυνας του εαυτού μας και της ψυχολογίας μας). Να ξέρετε ότι αν δεν πάρετε τη ζωή σας στα χέρια σας, θα κολλήσετε σε αυτό το φαύλο κύκλο με καταστροφικά αποτελέσματα για τον εαυτό σας και όχι μόνο!

Άρχισα να πίνω
Μερικές φορές φτάνουμε σε σημείο να αυτοτιμωρούμαστε με το να καταστρέφουμε τη ζωή μας γιατί δεν είμαστε του γούστου κάποιου ή κάποιας. Αυτό μαρτυρεί και μία επιστολή που πήρα: «Γεια σας, είμαι δεκαπέντε χρονών και περνώ ερωτική απογοήτευση. Ήθελα ένα δεκαοκτάχρονο και δεν με θέλει. Από τότε που μου το ξεκαθάρισε, άρχισα να πίνω και να μεθώ. Βοηθήστε με να το ξεπεράσω! Είμαι απεγνωσμένη. Πόπη».
Μέσα στη θλίψη και την απογοήτευσή μας, ξεχνάμε να αγαπάμε τον εαυτό μας, μιας και τα πάντα περιστρέφονται γύρω από αυτόν ή αυτή που δεν μας θέλει. Βγάζουμε προς τα έξω το χειρότερό μας εαυτό και βασικά τεκμηριώνουμε, όχι μόνο στους άλλους, αλλά και στον εαυτό μας, ότι δεν αξίζαμε και καλά να πάθουμε. Όταν αντιμετωπίζουμε απόρριψη κι έχουμε ακόμη αισθήματα για το άτομο που μας σέρβιρε αυτό το οδυνηρό αίσθημα της απελπισίας, περνούμε μία από τις πιο δύσκολες φάσεις της ζωής μας. Αυτή η φάση είναι άκαρδη, αλλά χρειάζεται να την περάσουμε για να ξεπεράσουμε. Όχι όμως με το να αυτοτιμωρηθούμε. Ο πόνος δεν είναι σημάδι αδυναμίας, αλλά σημάδι ότι είμαστε άνθρωποι, γεμάτοι με αισθήματα και αξιοπρέπεια. Είναι φυσιολογικά συναισθήματα της διαδικασίας της απώλειας που νιώθουμε.

Μικρά βήματα για να ξεχαστείτε
Στην περίπτωση που αντιμετωπίζουμε μία τέτοια κατάσταση, καλά κάνουμε να κλάψουμε ελεύθερα ξανά και ξανά. Έχουμε κάθε δικαίωμα. Είναι καλά να μείνουμε απασχολημένοι και να φροντίσουμε να περνάμε χρόνο με φίλους και φίλες που μας αγαπούν και που σέβονται το τι περνάμε. Πρέπει να φροντίσουμε τον εαυτό μας και να μην τον αφήσουμε παραμελημένο. Καλά θα ήταν να κρατήσουμε τις παλιές συνήθειές μας άσχετα αν δεν νιώθουμε να μας ευχαριστούν απόλυτα και να αποφεύγουμε να μιλάμε ή και να μαθαίνουμε για το άτομο που μας ενδιαφέρει (δύσκολο μεν, αλλά όχι αδύνατο). Δεν είναι και το ό,τι καλύτερο να αφήνουμε τον εαυτό μας να τον/τη σκεφτόμαστε (έχασε αυτό το δικαίωμα από την ώρα που μας απέρριψε). Αρχίστε να αγαπάτε τον εαυτό σας γιατί, αν δεν αγαπάτε εσείς τον εαυτό σας, δεν θα σας αγαπήσουν και οι άλλοι. Μπορείτε... παλέψετε... δεν θα το μετανιώσετε! Διερωτηθείτε: Θέλετε κάποιον που να μην σας θέλει όσο τον θέλετε εσείς; Θέλετε να πετάξετε τη ζωή σας για κάποιον που δεν θα έκανε το ίδιο για σας; Αξίζετε πολύ περισσότερα! Αγαπήστε τον εαυτό σας πρώτα! Να θυμάστε: Ευτυχώς ή δυστυχώς τα άτομα που κερδίζουν προσοχή είναι άτομα τα οποία έχουν υγιή συναισθήματα αυτοεκτίμησης. Σέβονται, εκτιμούν κι επαινούν τον εαυτό τους! Δεν ντρέπονται για αυτό που είναι και δεν επιτρέπουν σε κανένα να τους υποβιβάσει. Μένουν δραστήρια και φροντίζουν τον εαυτό τους. Αυτά τα άτομα θα έλεγαν κάτι σαν «είμαστε αυτό που είμαστε και όποιου αρέσουμε». Για αυτό, πάρτε τη ζωή σας στα χέρια σας!

Αξίζουμε να αγαπηθούμε
Όταν λέμε να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας εννοούμε να αρνηθούμε να λαμβάνουμε το κάθε σχόλιο ή την κάθε επίκριση σαν απόρριψη. Αλλά δεν εννοούμε να αναπτύξουμε μία επιθετική αυτοπεποίθηση, μία υπεροψία και να αγνοούμε τις απόψεις και τα σχόλια των άλλων. Πρέπει να έχουμε και, αν δεν έχουμε, να αναπτύξουμε συναίσθηση της προσωπικής μας αξίας. Αξίζουμε να αγαπηθούμε. Αξίζουμε να μας συμπεριφέρονται καλά. Αξίζουμε την ειλικρίνειά τους. Γιατί; Επειδή κι εμείς αγαπάμε κι εμείς συμπεριφερόμαστε καλά προς τους άλλους, γιατί κι εμείς είμαστε ειλικρινείς μαζί με τον εαυτό μας, αλλά και με τους άλλους. Επίσης, θα ήταν πολύ καρποφόρο αν μαθαίναμε πώς να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις που αφορούν απόρριψη! Θα ήταν καλά σαν αρχή να καθορίσουμε στο μυαλό μας τις καταστάσεις στις οποίες νιώθουμε απόρριψη. Μετά θα ήταν καλά να σημειώσουμε τις υποθέσεις που κάνουμε για την κάθε τέτοια κατάσταση και να καταγράψουμε τα συμπεράσματά μας. Είναι σημαντικό να καθορίσουμε λεπτομερώς το πώς νιώθουμε ως επακόλουθο αυτών των συμπερασμάτων. Στη συνέχεια, καλά θα ήταν να σκεφτούμε και να καταγράψουμε πιθανά άλλα συμπεράσματα που θα μπορούσαμε να βγάλουμε. Με το ενδεχόμενο να επιλέξουμε από τα καινούρια πιο θετικά συμπεράσματα για να αντικαταστήσουμε τα παλιά, είναι σημαντικό να αξιολογήσουμε πώς νιώθουμε με αυτό το ενδεχόμενο.

Αν αγαπάμε τον εαυτό μας, θα μας αγαπήσουν και οι άλλοι
Το τελευταίο στάδιο είναι να επιλέξουμε πώς θέλουμε να νιώθουμε και τότε μπορούμε να πάρουμε τις αποφάσεις μας και να κάνουμε τις δικές μας υποθέσεις. Στο κάτω-κάτω της γραφής, μιας και δεν μπορούμε (τουλάχιστον στις πλείστες περιπτώσεις) να γνωρίζουμε απόλυτα και σίγουρα τι σκέφτεται ο άλλος, τότε γιατί να μην επιλέξουμε την πιο χρήσιμη πεποίθηση για μας; Μερικές φορές είναι καλύτερα να ζούμε σε έναν «παράδεισο» (ασπαζόμενοι τις θετικές κι επικερδείς πεποιθήσεις). Ερώτηση: μας αξίζει στο κάτω-κάτω, παρά να ζούμε στην «κόλαση» (ασπαζόμενοι τις αρνητικές και μη επικερδείς πεποιθήσεις), μόνο και μόνο γιατί δεν είμαστε του γούστου του Α ή του Β;
Αν επιλέξουμε να πιστεύουμε ότι υπάρχουν και άλλοι εξωτερικοί παράγοντες πίσω από τα πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή μας και τα οποία δεν μας αρέσουν, αν πιστέψουμε ότι κατά βάση είμαστε πολύ αξιόλογα άτομα, τότε το μήνυμα αυτό θα μεταδίδεται στους άλλους με κάθε τρόπο. Έτσι, οι άλλοι κρίνουν αυτό που βλέπουν, τη δική μας ερμηνεία του εαυτού μας. Μπορούμε να «αποδείξουμε» την πεποίθησή μας και αυτό συμβαίνει επειδή η συμπεριφορά μας και τα λόγια μας αντανακλούν τον εσωτερικό μας κόσμο. Αν εμείς αγαπάμε τον εαυτό μας για αυτό που είμαστε, θα μας αγαπάνε και άλλοι για αυτό που είμαστε!


 

 
Copyright 2006 περιοδικό FLASH all rights reserved