Δίλημμα
Θέλω να ζήσω σαν όλες τις άλλες
Σας στέλνω αυτό το γράμμα για να σας πω
την ιστορία μου και να μου πείτε τι να
κάνω με τη ζωή μου, επειδή δεν αντέχω
άλλο. Είμαι ένα κορίτσι δεκαοχτώ χρονών
από τα Κοκκινοχώρια. Το πρόβλημά μου είναι
ότι οι γονείς μου δεν με αφήνουν να βγαίνω
έξω. Ζηλεύω πολύ τις φίλες μου που κάθε
Σάββατο πάνε στα cafe και τα clubs κι
εγώ κάθομαι σπίτι. Όταν με ρωτήσουν «πού
θα πας απόψε;», εγώ τους λέω «πουθενά».
Όταν με ρωτάνε «γιατί;», τους λέω ότι
βαριέμαι. Η αλήθεια βέβαια δεν είναι αυτή,
αλλά ότι μου το απαγορεύουν οι γονείς
μου. Τα ίδια πέρασαν και οι δύο αδελφές
μου. Εγώ όμως νομίζω ότι δεν αντέχω άλλο.
Τους μίλησα και τους παρακάλεσα πολλές
φορές, αλλά δεν με καταλαβαίνουν. Μου
λένε «όταν παντρευτείς μπορείς να πηγαίνεις
όπου θέλεις». Μα αυτό δε νομίζω να γίνει.
Πού θέλουν να βρω αγόρι να παντρευτώ,
αφού δεν με αφήνουν να βγω έξω; Μέχρι
τώρα δεν είχα σχέσεις με κανένα αγόρι.
Δεν ξέρω πώς είναι να έχεις το δικό σου
αγόρι και να περνάτε τέλεια μαζί. Δεν
ξέρω αν οφείλεται στο ότι δεν είμαι καμιά
Δήμητρα Ματσούκα ή Σίντι Κρόφορντ! Είμαι
85 κιλά και το ύψος μου είναι 1.60. Κανείς
δεν είναι τέλειος! Πάντα υπάρχουν χειρότερα.
Όλα τα αγόρια θέλουν ένα μοντέλο που να
είναι 45 κιλά! Τι θα γίνει με τα υπόλοιπα
κορίτσια; Υπάρχουν κορίτσια που είναι
60, 70, 80, 90, 100 κιλά! Αυτά θα μείνουν
μία ζωή μόνα; Εγώ πότε θα ερωτευτώ; Εμένα
κανείς δεν με καταλαβαίνει; Mπορείτε να
με καταλάβετε τουλάχιστον εσείς; Μου λέτε
τι να κάνω σε αυτή την άχαρη ζωή; Δώστε
μου μία συμβουλή, σας παρακαλώ. Μία απεγνωσμένη
έφηβη, αλλά μόνη κοπέλα του σήμερα.
Απάντηση
Αγαπητή μου φίλη, το γεγονός ότι είσαι
85 κιλά, σε κάνει πολύ τυχερό άτομο αν
έχεις την εξυπνάδα και τη θετικότητα να
το δεις. Το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα
κορίτσια με περιττά κιλά. Για φαντάσου
να ήσουν καμιά Δήμητρα Ματσούκα ή Σίντι
Κρόφορντ και σε κυνηγούσαν όλα τα αγόρια
για το σώμα σου και δεν κοίταζαν πραγματικά
ποια είσαι. Το αγόρι που θα σε αγαπήσει
θα σε αγαπάει πραγματικά και θα σε εκτιμά
σαν άνθρωπο και όχι σαν κρέας. Δεν αμφιβάλλω
ότι τέτοια αγόρια είναι δύσκολο να βρεθούν,
αλλά «ό,τι αξίζει πονάει και είναι δύσκολο»
και εσύ είσαι σε μία φάση που πονάει και
είναι δύσκολη. Μην χάσεις ποτέ την αυτοπεποίθησή
σου και συνέχισε να ελπίζεις. Κάποτε θα
φτάσεις εκεί που θέλεις και αντίθετα με
πολλούς άλλους, θα μπορείς να το εκτιμήσεις.
Από την άλλη, το να χάσεις τα περιττά
κιλά στις μέρες μας, δεν είναι τόσο δύσκολο
όσο ήταν σε προηγούμενες εποχές. Ένας
διαιτολόγος μπορεί να σε συμβουλέψει για
να διορθώσεις τις διατροφικές σου συνήθειες
και σε συνδυασμό με κάποιες ώρες σε ένα
γυμναστήριο, μπορείς να χάσεις βάρος σε
μικρό χρονικό διάστημα.
Όσον αφορά τους γονείς σου, σου βρίσκω
δίκαιο, αλλά διαφωνώ με τον τρόπο που
το χειρίζεσαι. Είσαι πλέον δεκαοχτώ χρονών
και νομικά έχεις το δικαίωμα να κάνεις
ό,τι θέλεις με τη ζωή σου. Αυτό που σου
συνιστώ είναι να βρεις μία δουλειά (ή
και δύο) και να μαζέψεις όσο το δυνατό
πιο πολλά χρήματα μπορείς. Όταν αποκτήσεις
ένα ποσό που να μπορείς να είσαι σίγουρη
ότι θα είσαι ασφαλής και ότι πλέον δεν
εξαρτάσαι οικονομικά από τους γονείς σου,
να βρεις ένα φτηνό διαμέρισμα και ίσως
μία συγκάτοικο (το συνιστώ γιατί θα μάθεις
πολλά από αυτή), να μετακομίσεις σε μία
πόλη και να επικοινωνείς με τους γονείς
σου δύο-τρεις φορές την εβδομάδα, χωρίς
να βρεθείτε από κοντά, τουλάχιστον τους
πρώτους μήνες. Μέχρι τότε θα πρέπει να
δουλεύεις για να τα βγάλεις πέρα.
Μην ξεχάσεις, προτού τα κάνεις όλα αυτά,
να υπολογίσεις πόσα λεφτά θα χρειάζεσαι
σε ενοίκιο, λογαριασμούς κτλ (ρωτώντας
τιμές από το τηλέφωνο και από εφημερίδες).
Μέχρι να φτάσει ο καιρός να τα κάνεις
αυτά, θα ήταν καλά αν προσπαθούσες να
είσαι όσο πιο καλή με τους γονείς σου
και να μην τους δείξεις τίποτε άλλο εκτός
από αυτό που θέλουν να δουν. Λίγο πριν
φύγεις και αφού οργανώσεις καλά από πριν
τη σκέψη σου, να τους μιλήσεις ξανά (μην
τους πεις όμως ότι θα φύγεις), δώσε τους
μία δεύτερη ευκαιρία και αν δεν ανταποκριθούν
στις ανάγκες σου, ψάξε για ένα διαμέρισμα
και συνέχισε τη ζωή σου χωρίς άλλα εμπόδια
τέτοιου είδους.
Αυτή είναι η άποψή μου και δεν είσαι αναγκασμένη
να την ακολουθήσεις. Αν όμως το κάνεις,
σιγουρέψου ότι πραγματικά το θέλεις και
σκέψου το πιο αναλυτικά. Μην ξεχνάς ότι
υπάρχουν λεπτομέρειες που δεν μου τις
γράφεις, έτσι μόνο εσύ ξέρεις αν πραγματικά
μπορείς να δράσεις με αυτό τον τρόπο.
|